Zo blijft je winkel draaien als jij er niet bent

Zo blijft je winkel draaien als jij er niet bent

Veel ondernemers verzuchten wel eens: ‘Waarom lukt het me toch niet om er operationeel uit te stappen? Hoe doe ik dit zonder dat het me extra geld kost?’ Het goede nieuws is dat het veel minder geld, tijd en inspanning kost dan je denkt. Het ándere goeie nieuws: je kunt er nu mee beginnen.

Vorige week sprak ik een ondernemer en die vertelde mij dat hij ‘een vent op de tent’ ging zetten om zichzelf meer ruimte te geven om te ondernemen. Het gesprek dat we vervolgens hadden verliep ongeveer zo:

E: En heb je al verteld aan je leidinggevenden dat je de boel wil overdragen?
O: Jazeker. Honderd keer.
E: En wat zeggen ze als je zegt wat je precies van ze verwacht?
O: Ik heb een duidelijk functieprofiel laten maken met alle taken erop. Dus wat bedoel je eigenlijk?
E: Staan alle taken erop?
O: Nee. Dan blijf je bezig. Ik verwacht wél veel meer. Kwaliteit, gevoel voor de materie, gevoel voor omzet, voor kosten en de klant. Gewoon dat. Verantwoordelijkheid pakken en gaan. Dat is toch niet zo moeilijk.
E: Aha. Dus dat staat ook op dat functieprofiel?
O: Nee.
E: Waarom niet? Dit wil je toch?
O: Ja klopt.
E: Nou zeg het hem dan en beoordeel periodiek of hij aan die verwachting voldoet.
O: Ja maar dan zegt hij ‘ja dat is goed, maar dan wil ik dit of dat ook zelf beslissen, Wie ik aanneem, tegen welke kosten, en wat ik ga investeren’. Maar die verantwoordelijkheid wil ik hem niet geven.
E: Waarom niet?
O: Nou dat kan hij niet. Dat overziet hij niet.
E: Jij wel dan?
O: Ja.
E: Dan moet je het zelf doen. Scheelt je een hoop loonkosten.
O: Wijsneus. Zo makkelijk kun je het niet stellen.
E: Nee? Dus je wil de totale verantwoordelijkheid overdragen, maar eigenlijk je nog wel met zijn besluiten bemoeien omdat je het eigenlijk denkt beter te kunnen?
O: Ja.
E: Wat vind je daar zelf van, werkt het?
O: Nee.
E: Nou hou op dan.
O: Hoe dan wel?
E: Nou precies zoals je net zelf voorstelde. Verantwoordelijkheid overdragen. Het enige lastige is dat jij de eerste stap moet zetten. Je hoopt dat hij dat uit zichzelf doet. Da’s naïef. Dat doet ‘ie niet.

Dus stel. Je hebt iemand aangenomen omdat je je niet wil laten opzuigen door operationele vraagstukken. Omdat je niet wilt dat praktisch je hele week opgaat aan allerhande zaken waar je je mee moet bemoeien. Omdat je wilt dat het eindelijk eens doordraait zónder jouw aanwezigheid.

Zodat je weer toekomt aan waar jíj goed in bent, zoals vooruitkijken en met je klanten bezig zijn. Zodat iemand jou kan opvolgen.

Ja graag?

Maak dan heel helder wat je precies verwacht op kwalitatief gebied en op kwantitatief gebied. Zij zijn verantwoordelijk. Alles is belegd. Zo van ‘jij bent verantwoordelijk voor die afdeling, jij voor die.’

Houd vervolgens een week je mond. Ga alleen praten als zij een vraag stellen. Want zij zijn verantwoordelijk. Zeg maar hetzelfde wat jíj nu bent: mensen gaan ook alleen praten als jij een vraag stelt. En dan andersom. Zie je het voor je?

Stel, jij houdt dit 3 maanden vol en daarna gaan jullie samen officieel scoren op cijfers van 0-10 hoe goed jullie beide vinden dat de ander het doet. Op die kwalitatieve en kwantitatieve punten. Een 0-meting dus.

Stel, je doet dit na gesprek na 6 maanden weer. Weer meten en scoren en kijken hoeveel er bewogen is. En stel je doet dit na 12 maanden nog een keer. Een eindrapport. Onvoldoendes doen pijn, goede cijfers voelen lekker. Denk je dat diegene dan de verantwoordelijkheid zou voelen en nemen? En dat je ook eerlijk uit elkaar gaat zonder gezeik als hij niet aan die verwachting voldoet?

O: Theoretisch zou het moeten werken, klinkt goed. En nu?
E: Tja, gewoon beginnen.

In de Mastercourse voor Retailers & MKBers help ik je dit te implementeren. Want ja, dit is theorie. De praktijk op de werkvloer is weerbarstig. Life is in the way.

© 2020 Van den Hout |